Dirk biedt paardensector alle kansen
Het grootste deel van de Vlaamse paardenhouderijen, stoeterijen of maneges bevindt zich in agrarisch gebied. Met als gevolg dat ze vaak zonevreemd zijn. Dirk biedt daar nu een oplossing voor via diverse uitvoeringsbesluiten. In de toekomst kunnen zo ook maneges of bijvoorbeeld centra voor hippotherapie een plaats vinden in landbouwzone.
“De meeste van onze paardenhouders combineren verschillende activiteiten om hun bedrijf economisch rendabel te houden. Vanuit ruimtelijke ordening ondersteunen wij hen daar nu ten volle in, zodat deze groeiende sector zich volop kan ontwikkelen”, stelt Dirk.
150.000 paarden, 200.000 liefhebbers
Steeds meer Vlamingen voelen zich aangetrokken tot de paardensport. Het aantal gezinnen dat een paard bezit, is in stijgende lijn. Volgens recente studies zouden er op het Vlaamse platteland ruim 150.000 paarden rondlopen en zijn 200.000 Vlamingen van ver of dichtbij betrokken bij de paardensector.
Die stijgende aandacht voor paarden maakt dat de paardenhouderij ook als economische sector een geweldige groei kent. Stoeterijen, maneges en paardenpensions rijzen als paddestoelen uit de grond. Ook alle afgeleide bedrijvigheden, zoals gespecialiseerde dierenartsen, dekstations, hippotherapie, africhtstallen e.d. zoeken een plaats in onze maatschappij. Dat moet vaak letterlijk worden genomen.
Historische band met het platteland
Gezien de historische band tussen paarden en het platteland willen deze bedrijven zich in het landelijk gebied vestigen. Het wettelijk kader laat dit slechts in beperkte mate toe. Heel wat paardenhouders ondervinden moeilijkheden bij het verkrijgen van de nodige vergunningen om een zaak op te starten of uit te breiden. Zeker als het om maneges gaat, of mengvormen waarbij het fokken, trainen van paarden, lesgeven of het stallen van paarden wordt gecombineerd.
Zij krijgen het etiket zonevreemd opgekleefd, omdat zij volgens de huidige wetgeving voornamelijk thuishoren in recreatiegebied.
Duidelijkheid voor de Vlaamse paardenliefhebbers
Aan die onduidelijke situaties wordt nu een eind gemaakt. In het kader van de wijziging van het decreet Ruimtelijk Ordening, biedt Dirk via de bijhorende uitvoeringsbesluiten duidelijkheid aan de Vlaamse paardenliefhebbers. Zo paste Dirk het besluit van de Vlaamse regering rond ‘functiewijzigingen voor gebouwen buiten de geëigende bestemmingszone’ aan. Deze aanpassing laat alle mengvormen van paardenhouderij toe in agrarisch gebied.
“Ook de zogenaamde ondergeschikte functies worden nu toegelaten”, verduidelijkt Dirk. “Concreet betekent dit dat de paardenhouder in beperkte mate, tot maximaal 100 vierkante meter, een deel van zijn gebouwen kan gebruiken voor bijvoorbeeld bedrijfsgerelateerde handel, horeca of kantoren. Die functies kunnen nu ook worden ondergebracht in een gebouw dat niet noodzakelijk moet aansluiten bij het hoofdgebouw, zolang het geheel maar één gebouwencomplex vormt.”
Op vraag van de sector werd eveneens een oplossing geboden aan het probleem van de schuilhokken op weiden. Kleine (tot 20 m²) of verrijdbare schuilhokken in agrarisch gebied zijn in de toekomst vrijgesteld van vergunning.
Economische groeisector
In de ons omringende landen wordt de economische potentie van de paardenhouderij al langer onderkend en werd aan de paardenhouderij alle kansen tot ontplooiing geboden. Met een grote bloei tot gevolg. Dat is onder meer zo in Nederland, waar de economische return in tien jaar tijd verdubbelde tot ruim 1 miljard euro.
“Momenteel genereert de paardensector in Vlaanderen een toegevoegde economische waarde van ongeveer 215 miljoen euro. De sector is goed voor ongeveer 3.500 voltijdse jobs. Door aan de paardenhouderij alle kansen te bieden, kan de sector zich ook economisch voluit ontplooien. Zeker nu een aantal van de traditionele agrarische bedrijven in economische betekenis afneemt, kan de vrijgekomen ruimte letterlijk en figuurlijk worden ingenomen door de paardensector als nieuwe belangrijke economische speler in de agrarische sector.”
3 Commentaren op "Dirk biedt paardensector alle kansen"
2 | vandeureni
8 april 2009 20:09
beste dirk
op de gemeente van dieren is er geen plaats plijk baar
groeten I
3 | JP CLAEYS
13 april 2009 10:26
Geachte Heer
Waarom zijn paardenvriendelijke en milieuvriendelijke afsluitingen niet toegelaten zonder aanvraag van een bouwvergunning en zelfs met een aanvraag dan nog geweigerd ?
Het betreft een afsluiting in hout bestaande uit houten palen met twee of drie houten dwarsliggers.( Deze afsluitingen worden als constructies voorzien en dus onderworpen aan een bouwvergunning)
Een afsluiting bestaande uit houten palen met ijzerdraad of betonnen palen met ijzerdraad en of één betonnen plaat zijn niet vergunningsplichtig daar waar de ecologische voetprint veel hoger ligt…onverstaanbaar als je het mij vraagt.
Honderden afsluitingen met houten palen en houten dwarsliggers zijn terug in het landschap verschenen na te zijn weggeschoten in 14-18,oorlogsperiode waar de ijzerdraad haar intrede deed….
Wanneer komt er verandering in deze onlogische situatie ?
Mvg
JP Claeys
1 | K. Telemans
8 april 2009 09:17
Beste,
met interesse las ik dit artikel over paardenhouderij. Echter vind ik nergens de link naar de bedoelde uitvoeringsbesluiten. In het dagelijkse leven ondervinden particulieren met 1 of 2 paarden heel wat onduidelijkheid, frustratie en hinder.
Concreet:
1. Ik kocht onlangs een weide van 1 ha. (landbouwgebied) met daarop een oude (buren zeggen meer dan 30 jaar)houten stalling met betonvloer. De stalling is ongeveer 38 m2. We hebben deze stalling (3 boxen en opslagruimte) opgeruimd (7 volgeladen aanhangwagens naar het containerpark gebracht, een dure oplossing maar milieuvriendelijk) en deze is nu nog in goede staat om nog vele jaren te gebruiken. Er is nooit een vergunning voor deze stalling aangevraagd. Betekent dit dat deze stalling er na al die jaren ‘legaal’ staat, of moet ik een vergunning voor deze stal aanvragen? Men zei mij reeds op de gemeente en op ‘landbouw’ dat ik geen vergunning zal krijgen, gezien 8 m2 groter dan toegelaten, gezien de betonnen vloer, gezien ik niet kan bewijzen dat ik 3 paarden bezit. Afbreken is voor mij geen optie. Dit werkt alleen maar hopen afval in de hand en kost mij handenvol geld om deze afval kwijt te geraken en een nieuwe stal te bouwen.
2. ik wil deze weide onderverdelen in 3 zones. Men zegt mij dat ik dit alleen maar met plastieke paaltjes mag doen en niet met houten palen en schrikdraad. Vreemd, dit is helemaal niet milieuvriendelijk en komt het uitzicht niet ten goede.
3. ik wil een beperkte zone zonder gras, zodat deze kan dienst doen als een inrijzone. Hier wil ik de grond mengen met goed doorlaatbare zand om zo een betere ondergrond te bekomen. (een volwaardige paardenpiste kan je dit niet noemen) Op ‘landbouw’ wist men mij te zeggen dat ik geen zand mag aanvoeren en de oorspronkelijke doelstelling, met name ‘weide’, niet mag wijzigen. Persoonlijk vind ik dit onbegrijpelijk.
4. mijn schoonouders bezitten 3 wat oudere herten waar we geen overnemer voor vinden. De schoonouders zijn vorig jaar verhuist naar het bejaardentehuis. De herten worden voorlopig door de buren gevoederd. Het huis met weide zal verkocht worden, de herten moeten weg. Wijzelf wonen 60 km ver. Wij willen een deel van onze weide inrichten om zo de herten bij ons hun oude dag te geven. Dit wil zeggen: omheining van 1,8 m en een bijkomend schuilhok. Ook hier is er twijfel: mag ik zonder vergunning deze omheinig plaatsen in een beperkt deel van mijn weide? mag ik een bijkomend schuilhok bouwen? Of moet ik een jager vragen om de dieren af te schieten?
6. Als ik een vergunning aanvraag, is er en groot risico dat dit geweigerd wordt. Op dat moment is de weide en stalling ‘officieel’ gekend. En loop ik het risico tot een arrest tot afbraak, tot verhoogde controle en boetes. Op ‘landbouw’ zei men dat men ter plekke komt kijken. Dit risico weiger ik, dus vraag ik helemaal niets aan.
Ik heb mij al herhaaldelijk trachten te informeren bij bevriende dierenhouders, op de gemeente, bij ‘landbouw’, via google. Ik krijg nergens een adequaat antwoord. Wel raadt men (uiteraard niet ‘landbouw’) mij aan om gewoon mijn plan te trekken en te zorgen dat ik bevriend blijf met de buren opdat zij geen klacht indienen. Dit is dus België ten voeten uit. Is er nergens een ‘loket’ dat goed gekend is en deze en andere vragen van dierenliefhebbers juist kan adviseren?
Waarom is er zo weinig vertrouwen in de bevolking dat zij, rekeninghoudend met milieu en omwonenden, een goede oplossing uitwerkt voor de dieren?
Waar zijn de uitvoeringsbesluiten over dergelijke materie te vinden?
U leest in mijn vragen een berg frustratie. Ik wil een zo goed mogelijke oplossing. Welk zijn uw antwoorden?
groeten, K.